Saturday, October 20, 2012

நீயும் நானும் (தொடர்ச்சி 1)


அன்பு வைத்த ஒருவர்
அழுது நோகும் நேரம்
கண்ணின் ஓரம் ஈரம்- உன்
கண்ணின் ஓரம் ஈரம்!
உரைத்துச் சொன்னது எனக்கு!
நீ உணரத் தெரிந்தவள்
நட்பையும் அதன் கற்பையும்
உணரத் தெரிந்தவள்!

இனிவரும் ஓர்நாள்
உன் வாழ்வின் திருநாள்
மேளதாளம் முழங்க
மெட்டுடன் பட்டும் ஜொலிக்க
அதே சிரிப்புடன் நீ – தொலைவில்
அதே சிரிப்புடன் நான்!
தலைமேல் கைவைத்து
என் பாசம் உன்னில் சேர்த்து
வாழ்த்தி முடித்து பின் சிதறி
சிறு கண்ணீர் துளி சிதறி
வாழ்வோம் இன்னும் காலம்
இன்னும் இருக்கிறது உலகம்!

விதியா ? மதியா ?
வீண் வாதம் எதற்கு ? – நீ
நினைத்தால் அதை விதி – நீ
நினைத்தால் அதை மதி!
இருப்பேன் என்றும்
இதயத்தில் , இரத்தத்தில் – ஏன்
உயிரிலும்...
இது நட்பு...இது நட்பு...

சொர்க்கம் நமக்குப் பக்கம்- அதன்
வாசல் நமக்குப் பழக்கம்
இறந்து போக வேண்டாம்
புண்ணியங்களும் வேண்டாம்
சொர்க்கம் நமக்குப் பக்கம் – இது
நட்பால் விளைந்த வழக்கம்
இன்னும் இருக்கிறது உலகம்!

காடு தாண்டி கடல் தாண்டி
மலை தாண்டி மாட கோபுரங்கள் தாண்டி
சூரிய சந்திர நட்சத்திரங்களையும் தாண்டி
காற்றும் மரிக்கும் ஓர் இடம் – அங்கும்
சுவாசம் செய்யும் நம் மனம் – இணைந்து
வாசம் செய்யும் நம் மனம்!

காதல் செய்யின் கவிதை வரும்
நட்பு செய்யினும் கவிதை வரும்– சற்று
சிறந்து பின் வியந்து ...
சொல்லிப் போனான் நம் பாரதி
உங்களுக்குத் தொழில் என்னவென்று
சொல்வோம் நாம் அவன் சாரதி
உங்களுக்குத் தொழில்- இங்கே
நட்பு செய்தல் கண்டீர்!

எழுத எழுதத் தீரும் மையும்
பழகப் பழகப் புளிக்கும் பாலும்
நெருங்க நெருங்க விரியும் உறவும்
சொல்லித் தரும் பாடம்
“எதற்கும் எல்லையுண்டு !”
நாமும்தான் சொல்வோம்
பழகப் பழகப் பிறக்கும்
நெருங்க நெருங்க சிறக்கும் – பின்
பிரியப் பிரியப் பார்க்கும்
பிரிந்து போயின் ஈர்க்கும்
“நட்புக்கு எல்லையில்லை !”

என்னுடைய பக்கங்கள் – அவை
உனக்குப் பக்கம் – என்
கறுப்புப் பக்கங்கள் கூட !
வெறுக்கும் உலகம் எனை அறியின் – நீ
பொருத்தாய் ..பின் உரைத்தாய் ...
நண்பா! நீ நட..இன்னும் நட..என்று
அதிர்ந்து போய் கேட்டேன் – நான்
தவறி விட்டேனா ? என்று
உரைத்தாய் என் தோழி – நீ
கரைத்தாய் என் பாவம் !
உன்னுடைய இடத்தில் நான்
இருந்தால் முடியாது உனைப்போல் !
மன்னிக்கத் தெரிந்தும் மதித்தாய் – என்
மனப்பேயை அறிந்து மதித்தாய் – கண்டேன்
உன்னுள் ஓர் தாய் – ஆம்
கண்டேன் உன்னுள் ஓர் தாய்!

அடுத்த ஜென்மமாம் – அதில்
குழந்தையாம் நீ எனக்கு ..
என்ன ஓர் வரம் தோழி
எவர் தரக் கூடும் – நான்
என்னதான் செய்தேன் ? – வெறும்
வார்த்தை ஜாலம் தவிர
இதையும் மறுப்பாய் – என்
அதையும் இதையும் கூறி
அங்கு நிற்கிறாய் நீ – என்
வாழ்வில் விளக்கம் நீ
கலங்கரை விளக்கம் நீ!

தட்டுத் தடுமாறிய நொடிகள் – அவை
கற்றுத்தந்த பாடங்கள் – பின்
பெற்றுக்கொண்ட அடிகள் – அவை
யாவும் உன் காலடியில் ...
எதையும் மறைத்ததில்லை நான்
நீயும் கூடத்தான் !
எதுவும் தடுக்கவில்லை நம்மை
கடவுளும் ஏன் மனிதனும் கூட
முடியாது எவராலும் – ஏனெனில்
இது சதிக்க முடியா விதி
இது நட்பு..இது நட்பு...

Thursday, October 18, 2012

நீயும் நானும் ...(தொடக்கம்)


ஜன்னலோர காற்றில்
பிறந்த நம் நட்பு – இன்று
உறவுகளையும் தாண்டி
உன்னதமாய் ...
எண்ணிப்பார்க்கும் தருணங்கள்
மண்ணில் கொணரும்
இன்னுமோர் சொர்க்கம் ...
இப்படி எழுத ஆரம்பித்தால்
எழுதலாம் ஆயிரம் கவிதைகள்...
...
கண்ணாடி பிடிக்கும் எனக்கு – அதுவும்
எனக்குப் பிடித்த முகங்களில்
சமீபத்தில் பார்த்த திரைப்படம் கூட
சொல்லிற்று தெளிவாக...
நாம் நினைப்பது நன்றாயின்
நடக்கும்...
நம்மால் , அல்லது
நம் நினைவால் ....
இப்படித்தான் ஓடிவிட்டன வருடங்கள்
...
சுமைகளை இறக்கிவிட்டு
சுகங்களை சிறக்கவிட்டு
உள்ளும்புறமும் எதுவுமின்றி
மறைப்பதற்கோ திறப்பதற்கோ ...
அறுபது வருடங்கள் இணைந்து
இருபதுகளை நினைத்து நிற்கும்
இறுக்கமான பந்தங்கள் கூட
நமக்குப் பின்னால்தான் ...
...
சிலர் சலித்துக்கொள்வர்
என்னடா வாழ்க்கையென்று !
இன்னும் சிலர்,
குறைகளின் குத்தகைக்காரர்களாய் !
எடுத்துச் சொல்வோம் அவர்களுக்கு
இன்னும் இருக்கிறது உலகம் !
...
முன்னும் பின்னும் பார்த்து
செய்வனவெல்லாம் செய்து
தளர்ந்து சோர்ந்து பின் வீழ்ந்து
வேறு வழியின்றி சாகும்
சாதாரண வர்க்கம்
கற்றுக்கொள்ளும் நம்மைப்பார்த்து ...
இன்னும் இருக்கிறது உலகம்...
...
தோல்விகளில் துவண்டு
கேள்விகளுக்குப் பயந்து
நம்மில் அழுத நாட்கள் ...
பின் தோள்களில் சாய்ந்து
தட்டிக் கொடுத்து அதட்டி
சிரிக்கச் செய்த நொடிகள்...
இன்னும் சொல்வோம் பல
இன்னும் இருக்கிறது உலகம்!
...
வெற்றி கண்டு வியந்து
பற்றிக் கொண்ட கைகள்
அதைப் பற்றிக் கொண்டு நானும்
சொல்ல நினைத்த நன்றி !
கற்றுக்கொண்டேன் ஒன்று
அது பரமசுகம் என்று!
...
ஓர் நாள் இரவு
பேச நினைத்த பொழுது
முரண் செய்த நான்
உடன் கண்கள் அழுது
முகம் சிவந்து கதறி
கொட்டி முடித்த செய்தி
உரைத்தது எனக்கு உனை
உணர்ந்தேன் உன்னுள் எனை
இதை நாளும் நீ நினை!
...
காதல் அன்று இது
மோகமும் அன்று இது – அன்றி
சோகத்தில் விளைந்த பாசமும் அன்று !
உரைக்கச் சொல்வோம் உலகிற்கு
இது நட்பு..இது நட்பு...
...
வடக்கிருந்து சாகவில்லை – இன்னும்
வடக்கிருக்க வாய்ப்புமில்லை !
பிரித்து வைத்த தூரம்
சொல்லி மாளாப் பாரம்
இருந்தும் பெற்றோம் வரம் – விதி
நமக்கு மட்டுமே தரும் ...
...
மற்றோர் நாள்
நீ சிரித்துப் பார்த்தேன்
என் நினைவில்
பேச நினைத்தேன்
இணைந்தன இயந்திரங்கள்..
நீ பேசிய விதம்
சொற்களின் பதம்
உரைக்கும் கேள் நிதம் – இவை
விதிக்கப்பட்ட இதம்!
...
மஞ்சள் பிடிக்கும் எனக்கு
காலைக் கதரின் முகத்தில்
சோலை மலரின் அகத்தில்
இன்னும் பல விதத்தில் – ஆனால்
நீலம் பிடிக்கும் உனக்கு
வானவெளியில் கடலலையில்
தலைசூடும் மலரின் அழகில்
இன்னும் பல நிலையில்
இருப்பினும் இணைந்தன நிறங்கள்!
வானவில் தேவையில்லை தோழி
நம் வாழ்க்கை போதும் !
...
மழைக்கு முன்னும் – சில
நேரங்களில் பின்னும்
பரவும் ஓர் வாசம்
கூறும் நம் நேசம்!
உரைக்கச் சொல்வோம் உலகிற்கு
இன்னும் இருக்கிறது உலகம்!
...
இசை பிடிக்கும் எனக்கு
அதுவும் தனிமையில் – என்
நினைவுகள் நனைக்க
மறுபடியும் ஜன்னலோரம்
மடியில் தலையணையும்
நாற்காலியில் கால்களும்!
..
அவ்வப்போது நீ அனுப்பும்
செய்தித்துணுக்கு
‘கண்ணா’ என்றும் ‘நண்பா’ என்றும்
எதிரொலிக்கும் உன் குரல்!
நானும் அனுப்புகிறேன்
‘செல்லம்’ என்றும் ‘கண்ணே’ என்றும்
சொல்லித்தான் புரியும் – நமக்கு
சொல்லித்தான் புரியும்!
சொன்னாலும் புரியாது – உலகம்
சொன்னாலும் புரியாது!
...
வேண்டாம் நண்பா
விரைந்துரைக்க வேண்டாம்
விதிப்படி நடக்கும்
முறைப்படி சந்திப்போம் – என்று
அழுத்திச் சொன்ன உன் தைரியம்
இழுத்துச் சென்றது உனை உயரம்!
மதிக்கிறேன் உனை
இப்பொழுதெல்லாம் !
துதிக்கிறேன் சமயங்களில்!
...
பெண்மை காக்கும் மனம் – அதில்
உண்மை நோக்கும் திறம்
பன்மை ஓர்க்கும் அறம் – அதில்
மேன்மை உனது திறம்!
இதை ஏற்றுக்கொள்!
புகழ்ச்சி இல்லை
மகிழ்ச்சி – அதில் விளைந்த
உணர்ச்சி- ஆம்
உரைக்கச் சொல்வேன் உலகிற்கு
இன்னும் இருக்கிறது உலகம் – அதில்
நீயும் இருப்பாய் என்னோடு!
...
காலம் வைக்கும் கேள்வி
இது சாத்தியமா என்று – அதே
காலம் சொல்லும் பதில்!
சில நேரம் பிரிவோம்
மீண்டும் வருவோம்
கதையன்று ...கற்பனையும் அன்று..
இது நட்பு ..இது நட்பு...




Wednesday, October 17, 2012

நீ கொடுத்த வரம் ..

ஒளிரும் வானும்
மயங்கிய நிழல்களும்
மிளிரும் கண்களும்
தவிர்க்கவியலா கண்ணீரும்
உன்னத உதவிகளும்
போலிப் புன்னகைகளும்
முன்னேற விடா
முட்டுக்கட்டைகளும்
பின்னின்று குத்தும்
பிறண்டுபோன வாக்கும்
முன்னின்று எதிர்க்கும்
முன்னேற்பாடும்
வதைப்பும்
மீண்டு எழுதலும்
சிதைந்து போன
நினைவுகளும்
மறக்க விரும்பும்
மனசாட்சியும்
அதட்டலும்
அதிகாரமும்
அத்துமீறலும்
அநியாயமும்
இன்னும் எத்தனை வரினும்
அவ்வப்போது நிகழும்
தோள்தட்டலும்
தேவையறிந்து நிகழும்
அரவணைப்பும்
எது நடப்பினும்
இதமாய் என் பின்னே நிற்கும்
நீயும் இருக்க,
வெற்றியும் புகழும்
ஏற்கெனவே நம் பக்கம்
இனி
வீழ்ந்து போவதும்
மீண்டு பிறத்தலும்
நீ எனக்கு கொடுத்த
வரம்...



நேற்றைய நீயும் இன்றைய நானும் ...

நொடிப் பொழுதில்
எவரும் அறியாமல்
பகிர்ந்து கொண்ட
சிமிக்கைகளும் ..

எல்லோர் முன்பு
துணிந்து காட்டும்
திமிரும் சிரிப்பும்...

தனித்தனியாக
புலம்பிச் சிரித்த
திரும்பிவரா தித்திப்பும் ...

ஓர் இரவின்
உச்சகட்ட உரையாடலும்
மேலும் போய்
உணர்வும் உரிமையும் ...
உள்ளூர உறைந்திருக்கும்
உரைக்கவியலா
உண்மையும்..

அது தெரிந்து
அண்மை தவிர்க்கும்
அழகும்
அது சார்ந்த அறிவும் ...

எண்ணிலா கனவுகளை
எதிர்பார்த்து காத்திருக்கும்
இன்றைய இரவும்..

பிடித்த நிறத்திற்கான
பிடிவாதமும் ...
பாடிய  பாடலின்
ஆழமும் ஆத்மார்த்தமும் ..

யாருக்கும் தெரியாத
ரகசியப் பகிர்தலும் ..

சின்ன சந்தோஷத்தின் பொருட்டு
பிடித்துப் போன
பெயர் மாற்றமும் ..

சிரிக்காத நொடிகளுக்காக
சட்டென மாறும் முகமும்..
மனமும்
அதன் சாட்சியாக
நீயும்
பின் நானும்
..
...
இப்படியே
அதுவாகி
இதுவாகி
எதுவெதுவோ ஆகிப் பின்
நாமாகிப் போன
நட்பு...
...
நீடிக்கட்டும்
எனை மறந்து நீயும்
உனை மறந்து நானும்
கடைசியாக
உறங்கிப் போகும் வரை..
.....






Sunday, October 14, 2012

written to 'te'

whenever there is a need,
your hands follow..
when hands fail,
your words follow..
when I fail,
your whole life follows..
but,
why are you not with me?
why this hide and seek?
wanna be just a puppet huh?
don't you want to 
touch and taste 
the eternity 
through my hands?
don't you want to 
see the unseen scenes
through my eyes?
don't you want to 
eat and swallow me,
and become me?
why wait then?
stretching hands wide,
I am..
at your doorstep..
come..
become me..
or just kill me..

'te' விற்கு எழுதியது ...

தேவையிருக்கின்ற போதெல்லாம்
உன் கைகள் பின் தொடர்கின்றன

கைகள் தோல்வியுறும்போது
உன் வார்த்தைகள் தொடர்கின்றன

நான் தோற்கும்போது
உன் முழு வாழ்வும் தொடர்கின்றது

ஆனால்
நீ ஏன் என்னுடன் இல்லாதிருக்கிறாய்?
ஏன் இந்த கண்ணாமூச்சி?

வெறும் மரப்பாவையாக
இருக்கத்தான் உன் விருப்பமா?

என் கைகள் மூலமாக
எல்லையற்றதை
தொட்டு ருசிக்க உனக்கு
ஏக்கமில்லையா?

கண்டிராத காட்சிகளை
என் கண்கள் வாயிலாக காண
உனக்கு விருப்பமில்லையா ?

என்னை உண்டு விழுங்கி
நானாகவே மாறிப்போக
உனக்கு  தாகமில்லையா  ?

பின் ஏன் காத்திருக்கிறாய்?

அகல விரித்த கைகளோடு
உன் கதவருகே
காத்திருக்கிறேன் நான் ..

வா..
நானாகிப்போ ..
இல்லை
எனைக் கொன்று போ ...


Saturday, September 1, 2012

வாழ்தல் நிமித்தம்...

இதழின் ஓரமாக
ஒரு சின்னக்குழியில்
தோன்றி  மறையும்
ஒரு நொடிப் புன்னகை...
கதவின் ஓரமாக
கண்ணிமைப்பில்
சாய்ந்து சிணுங்கும்
ரெட்டைஜடை...
மெல்லிய வார்த்தைகளின்
தவறான உச்சரிப்புகள் ..
தவறான பொழுதுகளின்
தவிக்கின்ற நிதானம்...
தவிர்த்துப் போவென
தொடரும் தழுவல்கள்...
நில்லென சொல்லும்
நடுநிசி நெஞ்சு...
நெடுநாள் நீண்ட
நீங்கா நெருடல்...
படிக்கப்படாத கடிதம்...
துவைக்கப்படாத கைக்குட்டை...
தும்மல் வரும் கணங்கள்...
இருந்து ரசித்த
இடைவெளியற்ற இருக்கைகள்...
இல்லாமல் போன
மெல்லிய இடைவெளி...
சத்தமில்லா சுட்டித்தனம்...
நித்தம் தொடர்ந்த
தூக்கமற்ற இரவுகள்...
பின்னிரவின்
காதோர கோரிக்கைகள்...
கடைசி நிமிட
உச்ச மூச்சுக் காற்று...
உமிழ்நீர் தாகத்தீர்ப்பு...
விட்டுவிட்டு துடித்த இமைகள்
இல்லாததுபோன்ற இருதயம்...
நிறைவேற்ற கண்ணீர்த்துளி ...
நாளை பற்றிய
நினைப்புகள்..
சுற்றம் குறித்த
நன்றியறிதல்..
குற்றம் பார்த்த
குறுகிய கிறுக்கர்கள்...
நாளும் நாலும்
பார்த்து செய்த
பக்குவ பாசாங்குகள்...
விறைத்து செய்த
வீண் வம்புகள்..
வேண்டாவெறுப்புகள்..
விண்ணைத்தாண்டிய
வளர்ச்சி..
விமர்சனங்கள்..
வித்தியாசங்கள்..
தொடர்ந்து வந்த வினைகள்..
விளைவுகள்..
குறுகலாகிப்போன
ஒரே பயணப் பாதை ..
கூனிக்குறுகி
ஒடிந்து நின்ற
ஒற்றைப் பனைமரத்தடி...
வேறு வழியற்றுப் போன
விபரீத முடிவு...
விடைபெறாது
வந்துவந்து போன
வசனங்கள்...
ஒட்டிக் கொண்டிருந்த
உயிர் தாங்கிய
மஞ்சள் கயிறு...
...
...
சேமிக்கப்பட்ட தவறுகள் ..
..
..
இப்போது நானும்
கூட நீயும்
மறுஜென்மத்தில்...
...
ம் ..ம் ..