நூல் பொம்மை

ஒரு தாமரை தாரகையாக மாறி பின் தடாகத்தையே தீர்த்தழித்த துளி இது ...

நாய்க்குட்டி பார்வை

பிரசவத்திற்கும் நாலு பேர்..பிற சவத்திற்கும்நாலு பேர்...ஒரு ஊமை உருப்பெறும் உணர்ச்சி பிரவாகம்...

அம்மு

உன் ஒரு துளி கண்ணீர் .. உருக்குலைக்கும் விஷம் ...

எச்சில்

பாலும் தெளி தேனும் பாகும் கலந்து உனக்கு நான் தருவேன், கலை மகளே நீ எனக்கு அடிமை ஆவாய்...

பச்சை மரம்

வருடங்களாய் வராத வருணன் வந்து விட்டான் , உன் பச்சை தாவணியில் இச்சை தீர்க்க ...முழுதும் பொழிந்து தீர்த்து மூர்ச்சை அடைந்து மண் வாசமாய் வீசும் நீவீர் கொண்ட காதல்...

தேவதைக்கு தந்த முத்தம்

நீ இருக்க நிலா எதற்கு? உன் கூந்தல் சுருளில் நீள்கிறது என் மௌனம் ...

நீயும் நானும்

இன்னும் இருக்கிறது உலகம் ..அதில் நீயும் இருப்பாய் என்னோடு ...காத்திருந்த பொழுதுகளை விட இப்போதைய கண்ணிமைத்தல் சுகம் ....